Szkoła Podstawowa nr 2 im. Juliusza Słowackiego w Starym Sączu (Gimnazjum do 2017r.)

  • Zajęcia integracyjne
  • Klasa pierwsza w Bibliotece Miejskiej
  • Klasa pierwsza tworzy koktaile
  • Występ z okazji Dnia Nauczyciela
  • Ślubowanie klas pierwszych
  • Wycieczka na Górę Miejską
  • Rycerze w naszej szkole
  • Nasi uczniowie przy pomniku Golgota Wschodu
  • Wygrywamy w Zawodach Siłowych
  • Casting na św. Mikołaja
  • Happy Teddy Bear Day
  • slider
  • Konkurs My Christmas Card
Zajęcia integracyjne 1 Klasa pierwsza w Bibliotece Miejskiej2 Klasa pierwsza tworzy koktaile3 Występ z okazji Dnia Nauczyciela4 Ślubowanie klas pierwszych5 Wycieczka na Górę Miejską6 Rycerze w naszej szkole7 Nasi uczniowie przy pomniku Golgota Wschodu8 Wygrywamy w Zawodach Siłowych9 Casting na św. Mikołaja10 Happy Teddy Bear Day11 Jasełka 201712 Konkurs My Christmas Card13
jquery slider by WOWSlider.com v8.7
 

 

 

Dzień Wszystkich Świętych


Pobierz flash playera aby zobaczyc audio.

1.Dzień Wszystkich Świętych - audycja

Audycja poświęcona Dniu Wszystkich Świętych

opracowanie:

 

p. Ewa Komar,

p. Dariusz Furtak

 

Audycję prowadziły:

Kamila Pasiut

Sylwia Marczyk

Edyta Musiałek

 

SCENARIUSZ AUDYCJI PRZEZ RADIOWĘZEŁ SZKOLNY

„ŚWIĘTO ZMARŁYCH” 

CEL:

·        uwrażliwienie uczniów na charakter i powagę dnia 1 listopada,

·        przypomnienie wydarzeń historycznych, które pozostawiły na ziemiach polskich groby nieznanych żołnierzy.

 

PRZEBIEG AUDYCJI:

 

Fragment muzyczny: F. Chopin Preludium e – moll

 

Na Marszałkowskiej, Na Kanonicznej Palą się znicze.

Na Ogrodowej, Sadowej, Wilczej Palą się znicze.

Kwitną zniczami ciemne chodniki Jesienne kwiaty,

błędne ogniki palą się znicze.

Dziesiątki, Setki, tysiące zniczy.

Nikt ich nie zliczy.

 

1–go listopada w całym kraju, na wszystkich polskich cmentarzach zapłoną znicza, a mogiły pokryją różnobarwne chryzantemy. Jest tych cmentarzy ponad 30 tysięcy. Na nich – miliony grobów ludzi, którzy przed nami, na tej samej ziemi przeżywali swój dzień powszedni: radości, smutki, swoje noce i dnie. Odeszli, – bo takie jest nieubłagane prawo natury, tak, jak odejdzie kiedyś obecne pokolenie i wszystkie, które po nim nastąpią.

1 listopada to dzień pamięci o nich właśnie. O tych, których już nie ma, a dzięki którym my istniejemy i cieszymy się życiem.

 

Fragment muzyczny: F. Chopin Nokturn Es – dur

 

Na naszym cichym cmentarzu

pożółkłe stare drzewa.

Zły wiatr listopadowy

w zeschniętych liściach śpiewa.

Cichymi alejami

snuje się tłum w żałobie.

Goreją jasne światła

na każdym prawie grobie.

Pachną nieśmiertelniki,

choina w wieńce zgięta,

bo dzisiaj są Zaduszki

umarłych naszych święta.

 

Dzień Zmarłych, jak żaden inny, skłania do myśli o przeszłości. Wspominając Nieobecnych, tęskniąc za tymi, którzy odeszli, myślimy też o trwaniu i przemijaniu, o wspólnym, ludzkim losie.

Znicze są symbolem pamięci. W ich blasku łatwiej uzmysłowić sobie, że nikt nie odchodzi zupełnie. Zmarli żyją w naszych uczuciach, we wspomnieniach, w efektach swojego trudu i walki. Pojawiają się też czasem w naszej pamięci w trudnych chwilach, gdy tak potrzebne byłoby wsparcie najbliższych, którzy niegdyś nas kochali. Za ich ziemski trud, starania, miłość, jaką nas otaczali, możemy ofiarować im tylko jedno – wdzięczność i pamięć. Troska o groby jest jej symbolicznym dowodem.

 

W Dzień Zaduszny zieleń, kwiaty

na groby niesiemy.

Świece, lampki ustawiamy

i wieńce kładziemy.

 

Zeschłe liście wiatr przerzuca,

słychać czyjeś łkanie.

Wieczny pokój racz dać duszom

Miłosierny Panie!

 

Fragment muzyki: W. Kilar „Smuga cienia”

 

W polskiej tradycji Dzień Zmarłych ma charakter szczególny. Mamy na swojej ziemi największe i najbardziej tragiczne cmentarze świata: Oświęcim i Majdanek.

W naszych lasach są setki zbiorowych mogił i samotne groby z prostymi krzyżami. Na cmentarzach spoczywają żołnierze polscy i ci, którzy urodzili się daleko od naszej ziemi, ale zginęli w jej obronie. Pamięć o nich trwa.

 

Idą ku mnie tylko kalinami

po cierniach, po siwych jagodach,

umarli, znajomi, kochani.

I głaszczę ich, choć wiem, że – nieżywi

znajomi… ci, których kochałam:

Jaś, co spalił się wraz z samolotem,

i Kazio, co zginął potem,

Pawełek oceanem przykryty,

Tadzio zastrzelony przez bandytów…

Młodzi, zamyśleni, zmarnowani,

idą ku mnie, idą kalinami

znajomi, umarli, kochani.

 

Fragment muzyki J. S. Bacha „Aria na strunie g”

 

W listopadowy wieczór na wszystkich polskich cmentarzach jarzyć się będą do późnych godzin światła pamięci. Jak przed rokiem, jak za rok.

W chwili zaduszkowej zadumy Jarosław Iwaszkiewicz odnotował kiedyś:

 

„Niech cię nie zdziwią obłoki ni zorze, wszystko jest na chwilę. I wszystko być może”.

 

 

 

Autor: Ewa Komar
Komentarze :Dodaj komentarz
Brak komentarzy.
wszystkie komentarze
Odwiedzin :
 K O N T A K T     Admin. - Agnieszka Obrzud gimn@o2.pl                     ARCHIWUM WIADOMOŚCI 
Prawa autorskie do materiałów, zdjęć zamieszczonych na stronie zastrzeżone.